شعر-نسترن مقدسی

در هر دل تاریک دلدار باید بود
در هر غم و زاری غمخوار باید بود

روزی که نام تو، سوز دلم افروخت
بین دل و نامت، دیوار باید بود

این شعر نومید است از ماه روی تو
ماه رخت دور از اغیار باید بود

ما عاشقان عصر، از مرگ بیزاریم
ما مرگمان بعد از   دیدار باید بود

معشوق ما هر دم  فکر جفا دارد
از ظلم و جور یار هشیار باید بود